هر روز عین ِ شاش ِ دستپاچه فقط دارم میدوم اینور و اونور هیچی ام به هیچی . نت کوفتی وصل میشه اصن نمیدونم چیو چک کنم؟

چیکار کنم؟

شماره قلندرو سیو کردم یادم نیست چی سیو کردم ؟

از زنده بودن چندتا دوست اطمینان حاصل پیدا کردم نرسیدم بهشون بگم خدا رو شکر.

اصن نمیرسم هیچ کار کنم . همینطور دارم بدو بدو میکنم .

کارای یکی از نزدیکان به شدت عصبیم کرده خواستم گوشیو بردارم زنگش بزنم بگم کاش وقتی پتروشیمی رو زدن میمردی ...

تو حالت گهی ام . دوباره جنگ شه میگن تو تابستون .

ازون ور نشه یه جور .

چقدر گرونی زیاد شده.

چقدد سخت شده .

خدا به همگی ما رحم کنه